ACTUEEL
Olga Abdulkadir neemt afscheid van FSAN.

Olga Abdulkadir werkte van mei 2009 tot mei 2015 bij FSAN. Zij was onder andere coördinator van de sleutelpersonen. Samen met de andere werknemers heeft zich hard gemaakt voor de VGV campagnes van FSAN. Voor velen was het fascinerend dat een Russische vrouw voor een Somalische organisatie in Nederland actief was. Daarom in dit artikel meer over Olga Abdulkadir en haar connectie met Somalie, haar komst naar Nederland.

 

Ali Ware voorzitter van FSAN, Olga Abdulkadir en Zahra Naleie.

Eind jaren ‘60, was ze als verpleegster afgestudeerd en studeerde Olga nog Duitse Taal, Cultuur en Literatuur aan de Universiteit van Sint Petersburg. Op de universiteit leerde ze namelijk haar toekomstige Somalische man kennen. In 1973 vertrok ze met hem naar Somalië. Door met hem te trouwen kreeg ze de Somalische nationaliteit.

“Ik was heel idealistisch, ik had echt het idee dat ik mij snel nuttig kon maken in Somalië. Dat bleek moeilijker dan ik dacht. Uiteindelijk werkte ik twee en een half jaar voor het Somalische Ministerie van Cultuur. Het was een soort van verplichte civil service die ik als nieuwkomer in Somalië moest uitvoeren.''

Later werkte ze als lerares Russische taal op de Militaire Academie van Mogadishu. Somalië had toentertijd een socialistisch regime en dus nog een sterke band met de Sovjet Unie. Eind jaren '70 wilde haar echtgenoot verder studeren en koos ervoor om deze militaire studie in Moskou te doen. Olga bleef achter in Mogadishu met de kinderen. Dat trok ze niet alleen en daarom solliciteerde ze via het toenmalige Somalische Ministerie van Defensie om in Rusland ook werk te realiseren.

Na de Ogaden oorlog tussen Ethiopië en Somalië, ontstond een politieke breuk tussen Somalië en de Sovjet Unie. Hierdoor werd haar man als militair verplicht weer terug te keren naar Somalië. Van 1982 tot 1998 werkte zij voor de Somalische ambassade in Moskou, maar reisde ze heen en weer tussen Rusland en Somalië. Vanaf 1990 was dat niet meer mogelijk. De Somalische burgeroorlog was begonnen.

Ze bleef werken op de Somalische ambassade in Rusland, totdat de ambassade werd opgeheven. Ze kon niet in Rusland blijven, omdat ze haar Russische nationaliteit niet meer had. Haar zoon was 17, haar oudste dochter studeerde in Moskou en haar andere dochter op de universiteit in de Oekraïne. Haar man werd gedood tijdens de oorlog en zij onderhield vanaf dat moment contact met de familieleden van haar man. De tante van haar wijlen echtgenoot was al in Nederland. Zij had inmiddels een verblijfsvergunning. De laatste wens van haar wijlen echtgenoot was dat zijn tante Olga en haar kinderen kon opvangen. In januari 1998 kwam ze met haar zoon naar Nederland en vroeg ze asiel aan. Bijzonder feit was dat Olga niet de enige, van oorsprong Russische Somaliërs, was die in deze situatie terecht was gekomen. Zij kent bijvoorbeeld Russische Somaliërs die naar Finland en Canada zijn gevlucht.

Bij aankomst in Nederland was het niet direct mogelijk voor Olga en haar kinderen om in Nederland te blijven. De IND had eerder eigenlijk bepaald dat haar oudste dochter in de Oekraïne moest blijven. Haar advocaat had haar kinderen aangeraden om te gaan studeren. Uiteindelijk mochten ze allemaal blijven.

“In Nederland had ik in eerste instantie weinig contacten met de Somalische gemeenschap. Ook omdat mijn kinderen en ik allemaal aan het studeren waren, waren we erg druk. Vanaf 2003 tot 2007 heb ik een HBO studie Maatschappelijk Werk gedaan. Toen ik afgestudeerd was, zocht ik naar werk. En op een gegeven moment kwam ik een advertentie tegen van FSAN die op zoek waren naar een projectmedewerker m.b.t. projecten tegen Vrouwelijke Genitale Verminking."

Alhoewel Olga voor langere tijd in Somalië gewoond had, had ze geen duidelijk beeld van de wereld van vrouwen besnijdenis. Volgens Olga was vrouwenbesnijdenis geen onderwerp wat openbaar werd besproken bij buitenstaanders.

“Vrouwen zelf wilden daar niet over spreken. Toen ik in Somalië woonde werd ik nooit uitgenodigd voor een vrouwenbesnijdenisvoorlichting. Het vond altijd plaats in zeer besloten kringen. Het is een serieus probleem, omdat er ook een hele business om heen draait. Het is een sociaal probleem, en de hele gemeenschap moet het aanpakken.”

Olga is inmiddels gestopt met werken. Ze is nu officieel met pensioen. Ze hoopt dat FSAN nog lang blijft bestaan en dat ze blijven doorgaan met de projecten over Vrouwelijke Genitale Verminking. Ze zal nog zeker wel verschijnen bij de grotere evenementen bij FSAN, maar wilt nu graag toch wat meer tijd aan onder andere haar kleinkinderen besteden. Wij zijn namens FSAN erg dankbaar voor haar betrokkenheid, inzet en het werk dat zij voor ons heeft gedaan. Mahadsanid!

 

 

 

« terug  |   print artikel  |  deel dit artikel op: deel dit artikel op twitter deel dit artikel op facebook deel dit artikel op linkedin
 
Momenteel geen berichten...
 
FSAN - Federatie Somalische Organisaties Nederland
 
nl uk